دانلود آهنگ جدید

ابشار بی بی سیدان

بی بی سیدان نام روستایی است در ۳۰ کیومتری شهر سمیرم که رودخانه ای زیبا به همین نام از نزدیکی آن عبور می‌کند.
این رودخانه با آب بسیار زلال و نیلگون خود، با عبور از دل تنگه های صخره ای بلند، به همراه چشمه هایی بسیار زیبا که در طول مسیر به آن می پیوندند، مناظری بسیار دیدنی و چشم نواز می آفریند.
این آبشار در کنار رودخانه سمیرم (کاسگان) در ورودی تنگه ای بنام تنگه نازی واقع شده است، هر ساله در فصل گرما گروه های بسیار زیادی مهمان این طبیعت زیبا می باشند.
نکته قابل توجه این آبشار دره هست که می توان از آن به چشمه ناز ونک سمیرم رسید و در طی کردن این مسیر طبیعت بکر را می توانید مشاهده کنید.
اين آبشار زيبا در انتهاي اين شهرستان جايي كه اين شهر به جاده ياسوج متصل مي شود قرار گرفته است.
در انتهاي مسير، جاده اي خاكي است كه از خاك نرم آن مي توان به وجود آب و آبشار در اين منطقه آگاه شد، براي رسيدن به آبشار ناگزير هستيد تا مسيري را پياده طي كنيد.
بعد از گذر از جاده خاكي اين مسير به يك حوضچه مي‌رسيد كه از آب آبشار تغذيه مي شود.
چشمه ناز ونک در محدودۀ ونک بیشتر از یکصد چشمۀ کوچک و بزرگ جاری است که در خشکسالی‌ها تعداد زیادی از آنها کم آب یا به کلی خشک می‌گردند. چشمه ناز ونک منطقه ای تقریباً کوهستانی و جزء رشته‌‌کوه‌های زاگرس می‌باشد و همچنین این منطقه یکی از مناطق سردسیر و پرآب استان اصفهان محسوب می‌شود که سرشاخه‌های رودخانه کارون در این حوزه قرار دارد که ماربر، ونک، شمس آباد و حنا از رودخانه‌های معروف سمیرم هستند که همگی سر انجام یکجا به رود فرسان ملحق می‌شود و در نهایت به کارون می‌ریزند.
از نظر پوشش گیاهی دارای بیش از یک‌هزار گونه گیاهی است و یکی از زیباترین و بکرترین تفرجگاه‌های شهرستان سمیرم و شهر ونک چشمه بزرگ ۹۶ اینچی ناز ونک است.
منطقه ونک را می‌توان یکی از مراکز نمونه گردشگری به حساب آورد دلیل آن را هم وجود هوای بسیار مطبوع در فصل بهار، تابستان، زمستان و پاییزی بیاد ماندنی دانست، طبیعتی که دور از دود و دم و ساختمان های بلند شهرهای بزرگ، با مناظری کم نظیر روح انسان را تلطیف می‌نماید.
از دلائل دیگر دلفریبی ونک، ارتفاع مناسب این منطقه از سطح دریا و کوه‌ها و چشمه‌های پر آب و متعدد است که آن را احاطه کرده است.
چشمه ناز ونک که از جاذبه‌های گردشگری شهرستان سمیرم است که در فاصله ۱۷۵ کیلومتری جنوب استان و۳۳ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سمیرم واقع شده است.
این نگین ارزشمند و گوهر ناب در شش کیلومتری جنوب غربی شهر ونک با جادهای خاکی قرار دارد که با جلوه ای خاص کمر کوه دو هزار متری را به دو نیمه مساوی تقسیم می‌کند.
این چشمه از ارتفاعات کوه دالان که بزرگترین قله آن دارای ارتفاع۳۴۹۲ متری است، در شهر ونک سمیرم سر چشمه می‌گیرد و با پیوستن به رود خانه شمس آباد منظره بکر و بی بدیعی را بوجود آورده است.
کوه دالان ونک به ارتفاع سه هزار و ۴۹۲ متر در فاصله حدود ۳۰ کیلومتری غرب سمیرم قرار دارد و کم ارتفاع‌ترین نقطۀ ونک از سطح دریا مزارع شمس آباد و تنگده می‌باشد.
انواع گیاهان دارویی از ویژگی‌های پوشش گیاهی کوه دالان می باشد، وجود خرس هایی در منطقه نیز نشان از بکر بودن منطقه است، شهر ونک و چشمه ای زیبا موسوم به چشمه ناز در دامنه‌های شمالی آن واقعند.
آب این چشمه پس از پیوستن به رودخانه ای کوچک، کمی بعد به رودخانه پر آب موسوم به آب ونک می‌ریزد، رودخانه اخیر به سمت دشت ارمند پیش می‌رود تا در آنجا به کارون ملحق شود.
چشمه ناز سمیرم، با جلوه ای خاص کمر کوه را به دو نیمه مساوی تقسیم می‌کند و از جمله زیست گاههای حیات وحش از جمله خرس، سنجاب، گرگ و گراز بشمار می‌آید.
زیبایی‌های دست نخورده چشمه ناز، تنگ ده، تنگ دالان و منطقه شمس آباد، کوه‌های سر به فلک کشیده همراه با باغ‌ها و جنگل‌های انبوه، منطقه توریستی و طبیعی کم نظیری خلق کرده است.
هنگامی که به منطقه ونک رسیدید، از صخره ها، زمین‌های مزروعی و باغ‌ها که بگذرید منطقه را پوشیده از گیاهان وحشی اعم از بوته و درخت خواهید یافت.
در بهاران شکوفه‌ها و گل‌ها در این سفره گسترده نعم الهی با طراوت و زیبایی هر چه تمامتر خود را به تماشای چشم‌های مشتاق می‌سپارند./

منبع:ابشار بی بی سیدان

ابشار بی بی سیدان

آبشار «اما» در زمستان هم دیدنی است!

ابشار اما

دیدن آبشار “اما” در این روزهای زمستان هم دیدنی است. آبشار اما در نزدیکی روستای اما و پشت سد ایلام و در 25 کیلومتری مرکز استان قرار دارد. آبشار این محل در میان دره‌ای واقع‌شده که آب آن به سمت دریاچه سد ایلام در حرکت است.

دیواره‌های پوشیده از خز و سرخس و پرسیاوشان آن را صدچندان می‌شود. درختان زیبای انجیر کوهی، انگور و بلوط اطراف این محل سرسبز را فراگرفته‌اند و عبور رشته‌رشته آب در میان سرخس‌ها و خزه‌ها، چشمان هر بیننده‌ای را خیره می‌کند. ارتفاع این آبشار حدود بیست متر است.

منبع:ابشار اما

ابشار اما

آبشارمیراکی

شیره‌جین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان رازلیق بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.

نام محلی آن «شیروانجیق» می‌باشد که مرکب از دو واژ «شیروان» و «جیق» می‌باشد که در زبان ترکی پسوند جیق، پسوند صغارت بوده و شیروان در این زبان به‌معنی زمین‌های حاصل‌خیز و سرسبز می‌باشد. بنابراین مترادف فارسی آن شیروان کوچک یا سبزه‌زارهای کوچک می‌باشد که در دوره رضاخانی نام جعلی و بدون وجه تسمیه شیره‌جین بر این مکان نهاده شده‌است.

این روستا یکی از کشتگاه‌های مهم سیب‌زمینی در سطح شهرستان سراب و استان می‌باشد. رود تاجیار از سرسلسله‌های آجی‌چای (تلخه‌رود) از این روستا می‌گذرد.دارای یک سد خاکی درغرب روستا است ومسیرترددروستاهای میرکوه -اسبقران وآبرس وچندروستای دیگر.وبا توجه به طبیعت بک وزیبای آن یکی از تفرجگاهای مردم منطقه واستان می باشد . دراین روستا 4طایفه (قرلی – حاج حسنلی – آل مختار و شاهسون) سکونت دارند که البته امروزه باتوجه به پیوندهای فامیلی بین آنها تقریباً همه باهم نسبت دارند. دراین روستا تقریباً 500 خانوار زندگی می کنند وجعیت آن بالغ بر 2300 نفر می باشد.ودارای دهیاری می باشدو گاز رسانی، آسفالت معابر وجدول بندی خیابانهای روستا انجام شده است.

آبشار شرشر

در دامنه ٔ جنوبی کوه سبلان در روستای میران کوه شهرستان سراب واقع است و هوای سالم و ییلاقی دارد. آب آن از چشمه سارها و رودهای کوچک محلی که از دامنهٔ کوه سبلان سرچشمه میگیرد تأمین میشود ودارای مراتع خرم و فراوان است که محل ییلاق ایلات میباشد و محصول عمدهٔ دهستان، غلات و حبوبات و محصول دامی روغن و پشم و پنیر است و شغل عمدهٔ اهالی میراکی زراعت و گله داری است . از نوزده آبادی بزرگ و کوچک تشکیل و جمعیت آن در حدود شانزده هزار نفر است . برای دسترسی به آبشار باید از کتیبه تاریخی رازلیق سراب عبور کرده وبه دربند زیبای سراب رفت واز روستای میران کوه حدودا یک ساعت راه پیاده دارد.

منبع:آبشارمیراکی

آبشارمیراکی

آبشار شیخ موسی، بابل

ابشار شیخ موسی

آبشار شیخ موسی در موقعیت جغرافیایی N۳۶۰۶۲۹ E۵۲۳۴۲۷ در استان مازندران واقع است. ییلاق کوهستانی حاجی شیخ موسی از توابع شهرستان بابل می باشد که یکی از زیباترین ، سرسبز ترین وخوش آب هوا ترین مناطق ایران می باشد که در فاصله ۷۰ کیلومتری شهرستان بابل واقع شده است ، برای عزیمت به ییلاق حاجی شیخ موسی بعد از خارج شدن از شهر بابل با طی یک مسیر ۱۵ کیلومتری به شهر کوچک گلوگاه می رسند که در کوهپایه قرار دارد .بعد از عبور از گلوگاه بعد از طی یک مسیر ۳۰ کیلومتری جاده آسفالته و با عبور از دل جنگل سرسبز و رودخانه های بین راه باید یک مسیر ۱۰ کیلومتری را به صورت جاده خاکی سپری نمایند و در نهایت به ییلاق حاجی شیخ موسی برسند.
ییلاق حاجی شیخ موسی یک بافت کاملاً قدیمی و سنتی پذیرای میهمانان خود در تعطیلات و به خصوص در فصل تابستان می باشد.در روستای حاجی شیخ موسی دو بقعه حاجی شیخ موسی و امام زاده عبدالله قرار دارد که زائران و بیماران زیادی برای طلب حاجت را از اقصی نقاط استان به سمت خود می کشاند. در اطراف روستای شیخ موسی روستاهای کوچک دیگری نیز واقع شده اند که از جمله می توان به : لهه ، شالینگچال، نیراسم و…. اشاره کرد.
از جاذبه های دیدنی این منطقه کوهستانی نیز میتوان به دو آبشار زیبایی که در زیر کوه قرار دارد و جنگل انبوه و سرسبز اطراف و کوه های بزرگ و چشمه های آب معدنی و مکان های زیارتی و… اشاره کرد که بسیار چشم نواز و قابل توجه است.

منبع:ابشار شیخ موسی

ابشار شیخ موسی

بندر شهر ریگ

بندر شهر ریگ

بندر ریگ ، بندر و شهری در جنوب ایران . در حدود ۱۵۵ کیلومتری شمال بندربوشهر، حدود پانزده کیلومتری جنوب شرقی بندرگَناوه و حدود سی کیلومتری جزیرة خارک ، در کنار یکی از خورهای خلیج فارس (جمعیت طبق سرشماری ۱۳۷۵ ش ، ۸۹۸ ، ۴ تن ) واقع است . این بندر مرکز بخش ریگ ، از بخشهای شهرستان گناوه در استان بوشهر است . ارتفاع آن از سطح دریا یک تا دو متر است .

در ۱۳۶۵ ش ، براساس تصویب نامة هیئت وزیران (ابلاغ به وزارت کشور طی نامة ش ۶۴۰۰۸ مورخ ۵/۹/۱۳۶۵)، دهستان رود حُلّه (تنها دهستان بخش ریگ ) مشتمل بر نوزده روستا، به مرکزیت روستای «چهار روستایی » تشکیل شد. از آن پس ، تنها مکان مستقل امامزاده میرحاج ، در محدودة دهستان رود حله ، بر آبادیها افزوده شده است (ایران . وزارت کشور، فرم مختصات جغرافیایی آبادیهای کشور در مقیاس ۵ر۱ ، فرم ۲، براساس برگ ش ۳ر۶۱۴۸ نقشه حشم احمدی و برگ ش ۲ر۶۱۴۹ نقشة چهار روستایی ). ناحیة ریگ جزو نواحی عمدة ساحلی خلیج فارس است («بنادر، لنگرگاهها و جزایر ایران …»، ص ۷ـ ۸) اما امکانات ساحلی و بندری لازم را برای حضور گسترده و فراگیر در بازرگانی دریایی ندارد، زیرا در موقع بالا آمدن آب ، کشتیها نمی توانند به ساحل نزدیک شوند (رزم آرا، ج ۷، ص ۳۳). این مشکل همواره در ریگ وجود داشته است . به نوشتة مؤلفی ناشناخته در ۱۲۵۶، بندر ریگ میان دو «غور» (خور) واقع بود: یکی «غور اوله »، دیگری «غورجزیره »؛ و چون هنگام جزر آب این غورها کشیده می شد، کشتیهایی که در آنجا بود در گل می ماند؛ اگر آبش کشیده نمی شد، بهتر از بندر بوشهر بود، زیرا از باد و طوفان در امان بود ( سفرنامة بنادر و جزایر خلیج فارس ، ص ۶۰؛ نیز رجوع کنید به لوریمر، ج ۹، ص ۱۵۸۹).

آب و هوای این بندر در تابستانها بسیار گرم و مرطوب و در زمستانها معتدل است . میزان بارندگی ماهانه و سالانة این شهر دارای نوسان شدید است . بیشترین میزان بارندگی از آذر تا فروردین ، و کمترین میزان آن از میانة فروردین تا میانة مهر، و در این شش ماه ، هوا گرم و خشک است (سازمان هواشناسی کشور، ۱۳۷۲ ش ، ص ۲۹۳؛ همو، ۱۳۷۵ ش ، ص ۵۸۱). رطوبت هوای این بندر به سبب مجاورت با خلیج فارس و دمای بسیار زیاد، بویژه در تابستانها، بالاست اما در مقایسه با بندرهای دیگر، هوای مناسبتری دارد.

پوشش گیاهی آن متناسب با آب و هوا و تبخیر شدید است ، و به درخت کُنار و مراتع تُنُک برای چرای دام ، و گیاهانی از قبیل طوله ، جیله ، بارهنگ ، گاوزبان ، مَرمَرمِشک ، فِرتْز و شوره محدود می شود. آب آشامیدنی بندر از چاههای آبادی ده کهنه تأمین می شود. تنها رود شور، که فصلی است ، در پانزده کیلومتری مشرق بندر ریگ ، از شمال به جنوب جریان دارد. در آنجا گندم و جو به صورت دیمی ، و تره بار با بهره برداری از آب چاه کشت می شود (ایران . وزارت دفاع . ادارة جغرافیائی ارتش ، ج ۱۱۰، ص ۶؛ رزم آرا، همانجا).

جمعیت بندر ریگ در چهار دهة اخیر کمی بیش از دو برابر شده است . این افزایش ، در مقایسه با روند عمومی جمعیت کشور، عادی است و اهمیت کم اقتصادی ، بویژه صنعتی و بازرگانی شهر و حوزة نفوذ آن را نشان می دهد. شغل مردم شهر ماهیگیری ، کشاورزی ، مشاغل دولتی (ایران . وزارت دفاع . ادارة جغرافیائی ارتش ؛ رزم آرا، همانجاها) و خرید و فروش اجناسی است که از کشورهای ساحلی خلیج فارس می آورند. مذهب مردم شیعه و زبان آنها فارسی به گویش لری است (ایران . وزارت دفاع . ادارة جغرافیائی ارتش ، همانجا). هزینه های جاری و عمرانی واحدهای دولتی از بودجة دولت تأمین می شود که جزو درآمدهای برون شهری به شمار می آید و در بنیة اقتصادی و وضعیت عمومی بندر ریگ تأثیر بسزایی دارد. این بندر دارای پنج مسجد و یک حسینیه است .

کارگاههای صنعتگری ، خدمات عمده فروشی ، خرده فروشی ، و دیگر خدمات عمومی شهر، بیشتر به صورت تک نفره اداره می شوند. بندر ریگ اصولاً فاقد بخش صنعت است . بخش خدمات خرده فروشی مهمترین فعالیت شهر از نظر تأمین نیازهای شهر و بخش ریگ است (مرکز آمار ایران ، ۱۳۷۴ ش ). وضعیت صنعتی و کارگاههای صنعتگری و خرده فروشی روستاهای دهستان رود حلّه نیز ضعیف است . بیشتر روستاهای رود حلّه به علت کمی جمعیت و ناتوانی ساختار اقتصادی دهستان ، فاقد واحدهای اولیه اند (همان ).

کمی جمعیت و رشد کند اقتصادی بندر ریگ از سویی مولود شرایط نامساعد طبیعی و از سوی دیگر به سبب ضعف مدیریت و کمبود تمهیدات و اقدامات سرمایه گذاری در فعالیتهای اقتصادیِ شهر است .

پیشینه . نام بندر ریگ در متون جغرافیایی و تاریخی پیش از صفویه نیامده است . موقعیت این بندر بر سر راه بازرگانی خشکی و دریا، در امتداد کرانة خلیج فارس و مجاورت با جزیرة

خارک ، که از چهار هزار سال پیش در دوران فنیقیها سکونت و تجارت داشت («بنادر، لنگرگاهها و جزایر ایران …»، ص ۲۶)، ایجاب می کند که در جای کنونی شهر ریگ بندری بوده باشد. مقدسی (ص ۴۵۳) فاصلة گنابه (جنابه )/ گناوه را تا دشت داودی یک مرحله ذکر کرده است . بر همین اساس ، بندر ریگ را مرکز ناحیة طوایف حیات داودی * ، و آبادی کوچکی در کنار یک خور دانسته اند (سلطانی بهبهانی ، ص ۲۴۲). برخی از نویسندگان دورة قاجاریه ، ناحیة حیات داود و بندر ریگ را یکی شمرده اند، از جمله به گفتة سدیدالسلطنه ، حیات داود به بندر ریگ هم معروف است و دو بندرگاه دارد: یکی ریگ که ضابط نشین است ، دیگری بندر گناوه (۱۳۶۲ ش ، ص ۴۹۹ـ ۵۰۰). حیات داود در شمال دهستانهای شبانکاره و اَنگالی واقع شده و کرسی قدیمی آن بندر ریگ بوده است (خیراندیش ، ص ۱۹۸ـ ۱۹۹).

سراج الدین علی آرزو (رجوع کنید به خان آرزو * )، مؤلف سدة دوازدهم ، از بندر ریگ نام برده و از شاعر معاصرش ، محسن تأثیر تبریزی ، بیتی نقل کرده که در آن نام این بندر آمده است (ص ۵۶؛ حمیدی ، ۱۳۷۴ـ۱۳۷۵ ش ، ص ۱۲۴). بندر ریگ ، به سبب وجود تپه های ریگ در بندر و پیرامون آن ، بدین نام خوانده شده است . به گزارش یکی از مهندسان دورة سلطنت محمدشاه قاجار (۱۲۵۰ـ۱۲۶۴) در ۱۲۵۶، در یک فرسنگی رودشور تا نزدیکی بندر ریگ ، تپه های ریگ است که پایة آنها از یک سو در دریاست . بندر ریگ یکی از قصبه های بلوک حیات داود است ( سفرنامة بنادر و جزایر خلیج فارس ، ص ۵۹ـ۶۱) و پیش از بوشهر از مهمترین بنادر خلیج فارس بود و تمام تجارت ایران و هند از آنجا انجام می شد، ولی کشتیها بارهای خود را در جزیرة خارک ، که در سی کیلومتری آنجاست ، خالی می کردند (کیهان ، ج ۲، ص ۴۷۹؛ دایرة المعارف فارسی ، ذیل مادّه ). در دورة صفویه ، قدرتهای استعماری اروپا (پرتغالیها، هلندیها، انگلیسیها) به خلیج فارس رخنه کردند و بندرهای این منطقه مورد توجه آنان قرار گرفت . در اوایل دوران صفویه ستمکاری و غارتگری پرتغالیها در جزایر و سواحل خلیج فارس ، از جمله بندر ریگ ، موجب کینة شدید مردم جنوب نسبت به آنان شد، چنانکه به کشتیهای بازرگانی آنان آزوقه نمی دادند و اهالی بندرهای نَخیلو و ریگ ، که بیش از دیگران از آنها ستم دیده بودند، با ایشان دشمنی خاص و آشکار داشتند. شاه عباس اول صفوی (حک : ۹۹۶ـ ۱۰۳۸) نیز پرتغالیها را دشمن ایرانیان می دانست (فلسفی ، ج ۴، ص ۲۰۳).

از دورة صفویه به بعد، سیاحان و نمایندگان اروپایی ، مثل ژان باپتیست تاورنیه * و ژان تونو از راه بصره به بندر ریگ و شیراز و اصفهان رفت و آمد می کردند (گابریل ، ص ۱۴۷، ۱۵۱). ازینرو در دوران صفویه و قاجاریه ، بندر ریگ را دروازة ورود جهانگردان و پژوهشگران به ایران می نامیدند (حمیدی ، ۱۳۷۴ـ ۱۳۷۵ش ، ص ۱۲۳). بندر ریگ در ۱۰۷۶، از بندرهای تجاری بود و از دورة صفویه به بعد جزیرة خارک از توابع آن به شمار می آمد (قائم مقامی ، همانجا). به گفتة تونوی فرانسوی که در ۱۰۷۶/۱۶۶۵ جزیرة خارک را دیده ، تجارت بصره با بندر ریگ و اصفهان از راه این جزیره صورت می گرفته تا شامل حقوق گمرکی نشود (به نقل استیف ، ص ۱۵۸). به نوشتة جان فرایر ، که در ۱۰۸۸ـ۱۰۸۹/ ۱۶۷۷ـ ۱۶۷۸ در ایران بوده ، در زمان شاه سلیمان اول صفوی (۱۰۷۷ یا ۱۰۷۸ـ۱۱۰۵) بندر ریگ جزو حوزة اداری لار بوده و نیمی از صید مروارید بندر در دست ایرانیان و نیم دیگر متعلق به عربها بوده است (به نقل طاهری ، ج ۱، ص ۱۶۲، ۱۶۵).

اهمیت بندر ریگ تا حدی بود که پس از بروز اختلال در وضع تجاری کمپانی هندشرقی به سبب هجوم افاغنه ، این شرکت سعی کرد که در آنجا ایستگاهی تأسیس کند و نماینده هم به آنجا فرستاد، اما کار به علت تحریکات و ضدیت هلندیها بی نتیجه ماند (کرزن ، ج ۲، ص ۴۸۴) تا اینکه در ۱۱۶۷/۱۷۶۳ کمپانی هند شرقی انگلیس در این بندر دایر، و بعداً به بوشهر منتقل شد (حمیدی ، ۱۳۷۳ ش ، ص ۲۱).

دوران آبادانی بندر ریگ ، که در دورة صفویه آغاز شده بود تا اواسط دورة حکومت کریم خان زند (۱۱۶۳ـ۱۱۹۳) ادامه یافت . با رقابت قدرتهای بازرگانی دریایی هلند و انگلیس در خلیج فارس ، و وجود ویژگیهای فئودالی طوایف حاکم بر سواحل شرقی خلیج فارس ، این بندر اهمیت پیشین خود رااز دست داد. کریم خان در ابتدای حکومتش نسبت به توسعة بازرگانی خارجی توجه نشان می داد. بسط حوزة فرمانروایی او تا کرانه های خلیج فارس ، پیش شرط گسترش حکومت و بازرگانی بود. در این ایام خوانین و سرکردگان طوایف عرب ، حاکم نواحی مهم ساحلی بودند. تنها شیخ نصر، که بر بوشهر و حوالی آن و بحرین مسلط بود و در آبهای خلیج فارس ناوگان داشت ، فعالانه از کریم خان حمایت می کرد، اما حکام جزء، تابع کریم خان نبودند، بویژه میرمهنا، حاکم بندر ریگ و مضافات آن و جزیرة خارک ، که با افراد خود راه بازرگانی پایتخت (شیراز) و بندر مهم بوشهر را بسته بود (دلدم ، ص ۹۹ـ۱۰۰؛ آل احمد، ص ۱۸۰). کریم خان با هلندیها نیز درگیر بود، زیرا خارک را پس از نادرشاه بارون کنیپ هاوزن پروسی سرپرست تجارتخانة هلندی بصره ، تصرف کرده بود (گابریل ، ص ۱۷۲، پانویس ۲؛ آل احمد، ص ۱۷۷؛ اقبال آشتیانی ، ص ۱۰۸ـ۱۰۹). کنیپ هاوزن ، خارک را مرکز صید و تجارت مروارید قرار داد و آنجا را آباد کرد. جزیرة خارک به سبب داشتن لنگرگاه خوب ، و قرار داشتن در تقاطع راههای دریایی از بصره به بندر ریگ و بوشهر، بویژه تسلط بر دهانة شط العرب و بصره ، دارای اهمیت فراوان بود (گابریل ؛ دلدم ؛ اقبال آشتیانی ، همانجاها). دربارة امکانات پهلوگیری کشتیها در بندر ریگ ، مقامات هلندی در ۱۱۶۲/۱۷۵۶ گزارش داده اند (رجوع کنید به فلور، ص ۴۱۴).

کریم خان زند، در آغاز فرمانروایی خود، با میرمهنا که تازه به قدرت رسیده بود و در ریگ فرمانروایی بلامنازع بود، کاری نداشت ؛ حتی در ۱۱۷۶، که میرمهنا قصد کشتن او را داشت ، از سر خونش درگذشت و مجدداً وی را ضابط بندر ریگ کرد (اقبال آشتیانی ، ص ۱۰۹؛ فرامرزی ، ص ۳۴). کریم خان که با انگلیسیها منشوری امضا کرده بود، انتظار داشت که در مبارزه با خوانین و سرکردگان طوایف عرب خلیج فارس و خصوصاً میرمهنا، از یاری ناوگان انگلیسی برخوردار گردد، اما انگلیسیها در پشتیبانی نظامی از کریم خان عجله ای نداشتند، زیرا این امر موجب بهبود وضعیت رقیبان هلندی آنها می شد (دلدم ، ص ۱۰۱ـ۱۰۲، ۱۰۴).

در این هنگام ، جدال میرمهنا، حاکم بندر ریگ ، بر سر این موضوع در گرفت که هلندیها در ازای اشغال جزیره چه مبلغی باید بپردازند. این خصومت چندین سال طول کشید و شدید شد (آل احمد، ص ۱۷۸). میرمهنا، که با کمکهای پنهانی انگلیس کشتیهای بازرگانی خود را به ناوهای توپدار تبدیل کرده بود، در ۱۱۷۹ قلعة هلندیها را تصرف کرد و آنها را با وضع ناگواری از خارک ، و عملاً از خلیج فارس ، بیرون راند (قائم مقامی ، ص ۹۴؛ اقبال آشتیانی ، همانجا؛ دلدم ، ص ۱۰۴). سپس ، میرمهنا در دریا و سواحل آن به راهزنی و دستبرد به اموال و کشتیهای مردم پرداخت ، و کریم خان برای دفع او زکی خان زند را به بندر ریگ فرستاد (اقبال آشتیانی ، همانجا).

پس از فرار میرمهنا به بصره و اعدام او در آنجا و سلطة کامل کریم خان بر منطقه ، بندر ریگ هنوز دارای ناوگان کوچکی بود، زیرا در ۱۱۸۷ به علت طاعونی که در عراق رخ داد انگلیسیها دارالتجارة بصره را خالی کردند و مخازن خود را بر دو کشتی بار کرده عازم بمبئی شدند. کریم خان از بندر ریگ چند کشتی فرستاد و یکی از دو جهاز شرکت انگلیسی را گرفته به بندر ریگ آورد (اقبال آشتیانی ، ص ۱۱۰). علاوه بر این ، هنگام لشکرکشی صادق خان زند به بصره در ۱۱۸۹/ ۱۷۷۵، او سی کشتی کوچک از بندر بوشهر و بندر ریگ فرستاد (کرزن ، ج ۲، ص ۴۷۳).

درگیریهای دوران کریم خان زند و جانشینان او و گستاخیهای میرمهنا نسبت به همسایگان و حکومت مرکزی و سرانجام شکست و نابودی او، سبب افول موقعیت بازرگانی بندر ریگ و اهمیت یافتن بیشتر بندر بوشهر شد (خیراندیش ، ص ۱۹۹). از دو گزارش ممیزی سرحدّات جنوب از دو مأمور با تجربه در ۱۲۵۳ و ۱۲۵۶، وضعیت اجتماعی ، اقتصادی ، جمعیت و ترکیب آن و وضعیت عمومی دوران فراز و فرود بندر ریگ روشن می شود. محمدابراهیم کازرونی ، که به دستور فرمانروای فارس ، مأمور مطالعة بنادر و جزایر خلیج فارس شد و در ۱۲۵۳ بندر ریگ را نیز بررسی کرد و در دورة آبادانی حکومت امرای زهاب نیز آنجا را دیده بود، اهمیت گذشته ، و ویرانی شدید بندر ریگ را نسبت به گذشته وصف کرده است . تا این سال صد و پنجاه خانوارِ عرب و عجم در بندر ریگ زندگی می کردند، اما به علت جریمه و تعدیات بی سببِ حاکم ایشان ، شیخ نصرخان ، آنجا را ترک کردند؛ ازینرو در ۱۲۵۳، تنها بیست خانوار از طایفة شبانکاره ، و سی ـ چهل خانوار عرب در بندر ریگ زندگی می کردند. تنها جای آباد بندر، نارنج قلعه در شمال قلعة بندر ریگ بود. تا زمان خرابی ، در بندر ریگ خرما و انجیر و انگور پرورش می یافت ، و جزیره گونه ای به محیط چهار فرسنگ ــ که در جنوب بندر ریگ واقع بود و هنگام جزر به خشکی متصل می شد ــ نیز جایگاه بستانهای اهالی بندر بود. در آنجا ده هزار نخل وجود داشت و انجیر و انگور فراوان آن ، نیاز مردم بندر را تأمین می کرد. در ۱۲۵۳، از کشاورزی بندر، جز تعدادی درخت نخل و انجیر، بقیه نابود شده بود (ص ۴۴ـ۴۶).

از گزارش مؤلفی ناشناخته در ۱۲۵۶، شکل ، ابعاد، استحکامات ، جمعیت و خرابی شهر بندر ریگ نمایان است . به گزارش او، اصل ترکیب این بندر نزدیک به مربع است و طول هر طرف آن مربع چهارصد ذرع و محیطش ۶۰۰ ، ۱ ذرع است ، و در محاذی شهر جزیره ای به نام حلّه قرار دارد. سمت دریای این بندر را در زمان گذشته «بسیار محکم و به طور باستیان ] = قلعة [ فرنگان »، و دور سه سمت دیگر را برجهای بسیار بزرگ بر سر خاکریزی به ارتفاع پنج شش ذرع ساخته بودند. این قلعه ، هنگام نزاع کریم خان زند با میرمهنا خراب شد. به روایتی ، میرمهنا باعث احداث قلعة این بندر بوده است ، اما طرح آن به طراحی و کارهای فرنگیان شباهت داشته و احتمالاً هلندیها، هنگام اقامت در جزیرة خارک ، در طراحی و ساخت آن به او کمک کرده بوده اند ( سفرنامة بنادر و جزایر خلیج فارس ، ص ۶۰ـ۶۱). از بیشتر روستاهای کل بلوک حیات داود در دورة محمدشاه قاجار، فقط اسمی باقی بود و بندر ریگ که قصبة (مرکزِ) این بلوک بود، بیشتر از پنجاه خانوار نداشت و از هنگام ویرانی قلعه اش ، مردمانش نیز متفرق شدند (همانجا). بنابه گزارشی دربارة تجارت بوشهر در ۱۲۸۷، بندانک (بندر ریگ ) در دورة نفوذ هلندیها جای مهمی بوده ، و هلندیها در آنجا و در جزیرة خارک تأسیساتی داشته اند (عیسوی ، ص ۱۲۹).

پس از رویدادهای دورة زندیه ، بندر ریگ ، جز در اوایل قرن چهاردهم ، چندان آباد نبوده است . استیف (ص ۱۵۸) که در ۱۲۵۴، و اوژن فلاندن * (ص ۳۶۸) که میان سالهای ۱۲۵۶ تا ۱۲۵۸، بندر ریگ را دیده اند، آن را بندری کوچک ذکر کرده اند. در دورة قاجاریه ، بندر ریگ توسعه نیافت و اصولاً به سواحل خلیج فارس بی توجهی می شد، زیرا آنان تهران را پایتخت کردند و به شمال کشور بیشتر توجه داشتند. بتدریج از اواسط دورة قاجاریه ، در بندر ریگ مبادلات دریایی ادامه یافت . به نوشتة دو دانشمند فرانسوی ، بابن و فردریک هوسه در ۱۳۰۲ـ۱۳۰۳/ ۱۸۸۵، علی خان ، حاکم بندر ریق (= ریگ )، با تجار بوشهر و فرنگیان مناسبات بازرگانی داشت (ص ۱۴۶). به گفتة کرزن ، گمرک بندر به مبلغ پنج هزار تومان اجاره داده می شد (ج ۲، ص ۴۸۴). در ۱۳۰۸ تا ۱۳۰۹، رود حلّه با چهارده پارچه آبادی از مضافات بوشهر و تابع حکومت بندر ریگ ، و جزیرة خارک (از صیدگاههای مروارید خلیج فارس ) در تصرّف خوانین این بندر بود. ضابط بندر ریگ در آن ایام علی خان ، پسر حسینعلی خان ، بوده است . در این بندر، در آن زمان یک مدرسة چهار کلاسه وجود داشت (سدیدالسلطنه ، ۱۳۶۲ ش ، ص ۴۹۹، ۵۱۱، ۵۴۵). توصیف لوریمر از شهر بندر ریگ ، وضعیت اقتصادی ـ اجتماعی آنجا را در دهة دوم قرن چهاردهم نشان می دهد. به نوشتة او شمال و جنوب شهر را زمینهای کشاورزی فراگرفته بود، و در مشرق شهر، به فاصلة حدود دو مایلی ، رشته تپه هایی کم ارتفاع قرار داشت . تنها ساختمان دفاعی شهر بنای قلعه مانندی بود که مقرّ خانِ بندر بود. خانه های کوچکتر شهر خشت و گلی بود و در ساختمان خانه های اعیانی سنگ وارده از شبه جزیرة بوشهر و ملاط آهکی جزیرة خارک به کار رفته بود. خان از بیم طمع حکومت ایران ، آگاهانه مانع آبادانی شهر می شد. در بندر ریگ دو زیارتگاه وجود داشت . بندر ریگ در آن زمان حدود ۵۰۰ ، ۲ تن جمعیت داشت که نژادشان مخلوط ، اما غلبه با اصل عرب و لر، و زبانشان فارسی با گویش لُری بود. مردم به خوی آرام شهرت داشتند. با این حال ، در هر پنج خانه حدود سه اسلحة مارتینی وجود داشت . مذهب مردم شیعه بود، اما در آنجا همچنان آداب و رسوم روزگارانی که قسمتی از آنها زردشتی بودند، به یادگار مانده بود. بندر ریگ عمدتاً با بوشهر و کویت مبادله داشت و به بلوک مهم حیات داود و قسمتی از بلوک شبانکاره خدمات عرضه می کرد. داد و ستد در آن سالها افزایش یافته بود؛ گفته می شد که میانگین واردات ماهانة بندر ریگ از بوشهر صد لنگه یا کیسه شکر، پنج صندوق چای ، پنجاه کیسه برنج هندی ، صد حلب نفت و پنجاه عدل پارچة گلدار منچستری بوده است . شتر نیز به تعداد بسیار از کویت وارد می شد. صادرات بندر ریگ به بوشهر عبارت بود از: جو، صمغ ، پشم و دام ، و مقداری گندم . قسمت اعظم گندم به کویت ، بحرین و مسقط صادر می شد. پول رایج بندر ریگ ، قران ایران بود، اما روپیه و دلار نیز رواج داشت . آب از چاه تأمین می شد (ج ۹، ص ۱۵۸۹ـ۱۵۹۰). به گفتة لوریمر «پستخانة ایران چهار سال پیش ، و دفتر تلگراف در یک سال و نیم قبل (۱۳۲۳) گشایش یافت . از خط تلگرافِ برازجان و دیلم ، که در مسیر خط تلگراف برازجان ـ اهواز است ، کمتر استفاده می شود. میان بندر ریگ و بوشهر، با استفاده از قایقهای بادبانی ، ارتباطی همیشگی برقرار است . ریگ به طور کلی اقامتگاه خانوادة خان و حاکم بلوک حیات داود است . گمرک شاهنشاهی ایران در آنجا در ۱۳۲۱ تأسیس شد» (ج ۹، ص ۱۵۹۰).

در ۱۳۲۳، بندر ریگ ، رود حلّه و جزیرة خارک همچنان تحت حکومت بوشهر و از توابع این بندر بودند. مالیات بندر ریگ در ۱۳۲۵، ۵۰۰ ، ۵ تومان و مالیات رود حلّه ۰۰۰ ، ۴ تومان بود (سدیدالسلطنه ، ۱۳۷۱ ش ، ص ۷۹، ۸۵).

در دورة پهلوی تا دهة ۱۳۴۰ش ، هنوز جمعیت و اقتصاد بندر ریگ ، رشدی نداشت ، اما از اواخر این دهه تا حدودی رشد کرد.

از رجال بندر ریگ علی خان بندر ریگی است که لطفعلی خان زند را هنگام فرار به بوشهر و بندر ریگ ، پناه داد و برای کمک به وی قشونی تدارک دید. حیدرخان بندر ریگی ، فرزند خانعلی خان ضابط و حکمران بندر ریگ ، در سالهای مقارن با جنگ جهانی اول و تجاوز انگلیسیها به بوشهر، در این بندر زندگی می کرد. مشهور است که او در جنگ بین انگلیسیها و مبارزان جنوب ، جانب انگلیسیها را نگه داشته و از همکاری با مبارزان در جنگ خودداری کرده بود. خانه و مسجد حیدرخان هنوز در بندر ریگ برجاست . حاج غلامحسین بندر ریگی تاجر شاعر نیز از افراد مشهور این بندر بوده است (حمیدی ، ۱۳۷۳ ش ، ص ۲۱ـ۲۲).

منبع:بندر شهر ریگ

بندر شهر ریگ

اینکه آدم بتواند در وسط شهر چند دقیقه‌ای را در کنار دریاچه یا رودخانه باشد و مجبور نباشد فرسنگ‌ها برای در کنار آب بودن بکوبد و به خارج از شهر برود، مزیت بزرگی‌ست. هروقت حالت روبه راه نبود می‌توانی بروی کنار دریاچه یا رودخانه، چند دقیقه‌ای بنشینی و حالت کلی عوض شود و دریاچه کیو خرم آباد هم چنین خاصیت شفابخشی دارد.

دریاچه کیو کجاست؟

دریاچه کیو

این دریاچه درست در مرکز شهر خرم آباد قرار گرفته در بلوار جام جم. وارد بلوار زند می‌شوید و بعد خیابان ولیعصر (عج) یا بلوار ولایت را می‌روید تا به میدان کیو برسید، سپس وارد بلوار جام جم بشوید.

کیو از دریاچه‌های طبیعی و خودجوش خرم آباد است. تا سال ۱۳۸۹ آب دریاچه در پاییز خشک می‌شد، اما از آن سال به بعد با عملیات عمرانی شهرداری آب سرچشمه دائمی گلستان در زیر قلعه فلک‌الافلاک، به سمت این دریاچه هدایت شد و دریاچه حالا در همه فصول سال پرآب است. آب آن نیز از سرچشمه‌های مخمل کوه و از طریق چشمه‌های آهکی در کف، به دریاچه وارد می شود.

مساحت دریاچه حدود ۷ هکتار است و بین ۳ تا ۷ متر هم عمق دارد.

کیو به چه معنی‌ست؟

کیو که لرها به آن سراو کیا هم می‌گویند به معنی رنگ کبود و آبی تیره است و این اسم به خاطر رنگ تیره دریاچه در مواقع پرآبی‌ست.

دریاچه کیو برای خرم آبادی‌ها در حکم زاینده رود برای اصفهانی‌هاست. همچون سی و سه پل که از مهمترین جاهای دیدنی اصفهان است، کیو نیز زیباترین جاذبه گردشگری خرم آباد به حساب می‌آید و همان شلوغی و شور و حال اطراف سی و سه پل را اینجا هم می‌توان دید، جایی که تنها دریاچه داخل شهری ایران است.

تفریحات دریاچه
کیو در کنار پارکی به همین اسم قرار گرفته، بنابراین هم امکان پیک نیک و روبه را کردن بساط کباب هست و هم دو سه ساعتی را در پارک نشستن و نگاه کردن به دریاچه پرفواره. اما تفریحات آبی در اینجا حرف اول را می‌زند.

به مثابه دریاچه‌های دیگر، امکان قایق سواری در این دریاچه هم هست. بسته به انتخاب شما می‌توانید هم قایق پدالی سوار شوید و هم موتوری. قیمت ۲ دور زدن با قایق موتوری ۱۵۰۰۰ هزار تومان و ۲۰ دقیقه قایق‌سواری با قایق پدالی ۱۰ هزار تومان است.

امکان جت اسکی در دریاچه هم هست. جت اسکی روی کیو برایتان ۲۰ هزار تومان برای هر ۱۵ دقیقه خرج خواهد داشت.

اسکی روی آب برای هر ۱۰ دقیقه، ۳۰ هزار تومان است و اگر بخواهید یک سر طناب را بگیرید و با قایق روی دریاچه کشیده بشوید، یعنی همان شاتل سواری برایتان ۱۵ هزار تومان برای ۱۰ دقیقه آب می‌خورد.

امکان ورزش آبی دیگری هم هست. جت بات. جت بات مثل قایق موتوری‌ست با این تفاوت که موتور و پروانه آن در زیر قایق قرار دارد و شما در مقایسه با قایق موتوری در ارتفاع زیادتری از سطح آب قرار دارید. با ۱۵ هزار تومان می‌توانید ۲ دور، دور دریاچه بزنید.
بهترین فصل سفر
بهترین فصل سفر به خرم آباد و دیدن دریاچه کیو بهار و تابستان است، هرچند در پاییز هم این منطقه به یکی از مناطق مناسب پرنده نگری در ایران تبدیل می‌شود. این دریاچه هر ساله با آمدن پاییز شاهد مهاجرت حواصیل، اگرت‌ها( از دسته لک لک‌ها) و پلیکان است.

کجا غذا بخوریم؟
در اطراف دریاچه رستوران‌ها و فست فودی‌های زیادی وجود دارد، ولی اگر خواستید انتخاب‌هایتان بیشتر باشد باید بگوییم که خودتان را به میدان کیو برسانید و از آنجا وارد خیابان انقلاب شوید. در این خیابان رستوران‌های معروف زیادی وجود دارد که از جمله آنها:

رستوران زعفران طلایی کنار پارک صخره‌ای که به خصوص چلوماهیچه‌هایش معروف است.

رستوران هتل عطر در خیابان انقلاب، کنار مصلا الغدیر

رستوران تشریفات که از کباب‌هایش تعریف می‌کنند.

منبع:دریاچه کیو

دریاچه کیو

غار شاپور در انتهای تنگ چوگان و در چهار کیلومتری شهر بیشاپور در شهرستان کازرون مهمترین پایتخت ساسانیان در ارتفاع حدود ۸۰۰ متری از سطح زمین قرار دارد و دهانهٔ آن حدود ۳۰ متر می‌باشد. در دهانهٔ این غار مجسمهٔ شاپور قرار گرفته‌است و به همین دلیل این غار به نام غار شاپور معروف شده‌است.

معرفی غارشاپور

غار شاپور بر روی دیواره کوهی که دشت تنگ چوگان را به شکل نیم دایره در بر گرفته، زایش یافته است. دیواره​های ورودی تنگه پوشیده از نقش برجسته​هایی تراشیده شده بر روی سنگ هستند که هر یک بخشی از تاریخ دوره ساسانیان را به نمایش گذاشته​اند. در سمت راست ورودی تنگه آثار قلعه​ای، که گویا محل نگهبانی از شهر بیشابور بوده است، به چشم می​خورد. کف دره بستر رود شاپور است که آب آن از طریق کانال​هایی متعدد به داخل شهر منتقل می​شده است.

ساختمان غارشاپور

غار شاپور

غارشاپور، درون کوهی با کانی​های زایش یافته است. دهانه غار طولی برابر با 30 متر و ارتفاعی برابر با 15 متر دارد. قبل از ورود به درون غار در سمت چپ دخمه​ای قرار دارد که بخشی از آن دست ساخته است. حدود 10 متر بعد از ورودی غار مجسمه 7 متری شاپور اول ساسانی جلوه گری می​کند. غار شاپور از چند بخش تشکیل شده است: بخش اول نسبتاً هموار است و با طولی حدود 80 متر به لبه پرتگاهی منتهی می​شود. دو طرف دیوارهای این بخش را حجاری و صاف، و گویا برای کندن نقش​های برجسته و یا نوشتن آماده کرده بودند که نیمه تمام مانده​اند و بر روی تاقچه​های بزرگ آن​ها چیزی به چشم نمی خورد.

در سمت چپ انتهای این بخش دو آب انبار به فاصله 5/0 متر از هم در داخل سنگ کنده​اند که هر یک حدود یک متر عمق دارد. ابعاد یکی 4×3 متر و دیگری 5/1×2 متر است و هر دو پله​ای برای دسترسی به آب دارند. آبی که از سقف به کف غار می​چکیده در این حوض​ها جمع می​شده و نیاز ساکنان را تأمین می​کرده است. در سمت چپ آب انبارها یک آبشار سنگ زیبا و در پشت آن زیباترین چکنده و چکیده​های بزرگ به چشم می​خورند.
سپس گودالی بسیار بزرگ به قطر تقریبی 100 متر، که نسبت به کف تالار اول حدود 30 متر عمق دارد، قرار دارد که بیننده را به یاد دریاچه​ای خشک شده می​اندازد. برای ورود به انتهای غار شاپور باید از پرتگاه بگذریم و با صعود از سربالایی گودال وارد دالان نسبتاً وسیع دیگری شویم. در انتهای سمت چپ گودال، محلی مسطح قرار گرفته که بخشی از آن دست ساخته است و گویا محل ذبح قربانی و اجرای مراسم بوده. سقف غار در این تالار حدود 40 متر و بلندترین فضای آن است. با گذر از این تالار وارد دالانی وسیع می​شویم که تا انتهای غار ادامه دارد. طول غار شاپور از دهانه تا انتها حدود 450 متر است. غار دو شعبه دیگر دارد که از چندان وسعیت برخوردار نیستند.
ویژگی غار شاپور
غار شاپور از غارهای تاریخی بسیار پراهمیت ایران است. به نظر می​رسد غار شاپور قبل از دوران ساسانیان از مکان​های مذهبی و آیینی ساکنان آن منطقه بوده و به مانند غار باباجابر و نیاسر مراسمی در آن جا انجام می​شده است. از آن جا که اردشیر و شاپور اول روش وحدت مذهبی را میان مردم اجرا می​کردند، از این رو اردشیر برای محو اعتقادات گذشته مردم منطقه نیاسر، آتشکده​ای بزرگ هم جوار غار نیاسر می​سازد و شاپور هم دستور ساختن مجسمه اش را درون این غار می​دهد. پژوهش باستان شناسی بیش​تر در هر دو غار، مسئله را روشن خواهد ساخت.

منبع:غار شاپور

غار شاپور

آبشار دارنو کجاست؟

شمال ایران دارای مناطق گردشگری بکر و بی نظیری است که از جذاب ترین این مکان ها می توان به آبشار دارنو در منطقه نوشهر استان مازندران اشاره کرد مسیر سفر به این منطقه بسیار جذاب و تماشایی است عبور از جاده دیدنی و زیبای چالوس با چشم اندازهای خاص و همچنین نزدیکی این آبشار به رودخانه فراخین زیبایی آن را دو چندان کرده است. این منطقه با آرامش خاصی که دارد می تواند انتخاب خوبی برای یک سفر نشاط بخش و آرامش دهنده باشد.
منطقه تماشایی آبشار دارنو در نوشهر:
این آبشار با جاذبه های بی نظیر خود انتخاب مناسبی برای یک روز تفریحی است در مسیر این آبشار پیاده روی موجب لذت بیشتر از سفر و خاطره انگیز شدن آن می شود این آبشار دارای دو آبشار بزرگ و کوچک است و برای سفر به این منطقه باید آگاهی و تجهیزات لازم را داشته باشید.
آبشار دارنو از ۷ آبشار تشکیل شده است و اصلی ترین آبشار آن که دارای بلندترین ارتفاع است ۲۵ متر ارتفاع دارد که دیدن آن بسیار حیرت انگیز است قرار گرفتن این آبشار در میر جنگلی به زیبایی آن افزوده و آن را برای گردشگران دیدنی تر کرده است.

آبشار دارنو

این آبشار زیبا در تمام فصل های سال جاری است و با تغییر فصل طبیعتی جدید و خاص به خود می گیرد دیدن این آبشار در فصل های مختلف است بسیار دیدن دارد و برای یک تجربه گردشگری ماندگار است. برای دیدن این آبشار باید مسیری را پیاده روی داشته باشید مسیری نیم ساعته که اگر با جمع های دوستانه و خانوادگی طی شود می تواند لحظاتی شاد و مفرح را برای شما به همراه داشته باشد.

برای راحتی پیمودن مسیر پیاده روی در این آبشار باید از کفش های مناسب استفاده کنید و همچنین لوازم ضروری مانند آب و تلفن همراه را در دست داشته باشید همچنین می توانید برای اطمینان بیشتر قبل از شروع پیاده روی به اطرافیان از مکان خود خبر دهید تا در صورت لزوم از کمک آنها بهره مند شوید.

طبیعت زیبای دارنو می تواند توجه هر گردشگری را به خود جلب کند این منطقه به دلیل دور بودن و دسترسی دشوار آن دارای گردشگران کمی است و کمتر شناخته شده است که همین امر موجب بکر بودن و تازه بودن مناظر این منطقه است.

منبع:آبشار دارنو

آبشار دارنو

جاذبه های گردشگری زیبای دریاچه ولشت

دریاچه ولشت

دریاچه ولشت دریاچه ای است در جنوب غرب شهر چالوس و در شمال شرق کلاردشت، این دریاچه کوهستانی در 25 کیلومتری جاده چالوس در نزدیکی شهر مرزن آباد واقع گردیده است. در قسمت جنوب غرب این ناحیه علم کوه قرار دارد. دریاچه ولشت یکی از دریاچه های آب شیرین ایران به شمار می رود.دریاچه ولشت

دریاچه ولشت 71اُمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در 15 مهر 1388 در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت.

دریاچه ولشت در داخل کاسه ی بزرگی از زمین هایی با خاک های رانشی و فرسایشی شکل گرفته است و 150000 متر مربع وسعت و 20 متر عمق دارد. میزان حجم آب این دریاچه در حدود 3 میلیون متر مکعب است که از چشمه های جوشان میان دریاچه و نزولات جوی تامین می گردد. ولشت، آب سریز ندارد و تنها سطح آب آن بالا و پایین می رود.

دریاچه ولشت یکی از 10 دریاچه آب شیرین کشور محسوب می شود که در این منطقه واقع شده و محیط زیست مناسبی را برای پرندگان و آبزیان فراهم نموده است. گونه های گیاهی و جانوری کلاردشت نیز از دیگر ویژگی های آن هستند.

دریاچه ولشت از جمله دریاچه های است که در نزدیکی منطقه کوهستانی تخت سلیمان علم کوه قرار دارد و به دلیل قرار گرفتن در یک گودال بزرگ محاط به تپه های کم ارتفاع کلمه، از دید پنهان است
آب دریاچه تنها با نزول باران و جوشیدن چشمه های زیرزمینی دریاچه که در وسط آن می جوشند و بالا می آیند تامین می شود. هوا مرطوب ولی خنک است. دریاچه ولشت با چشم اندازی زیبا و دلنشین، مکان مناسبی جهت گردشگری موقت یک روزه است. آب شیرین و زلال آن جایگاه خوبی برای اردک، ماهیان و برخی از پرندگان مهاجر است.

دیدار از این محل بدان جهت موقت نام گرفته است که در حال حاضر هیچگونه سرپناهی برای مسافران در حول و حوش آن در نظر گرفته نشده است.

ولی از سال 1384 که این منطقه، از طرف دولت منطقۀ توریستی اعلام شد ساخت و ساز امکانات حول دریاچه ولشت آغاز شده است. در کناره های دریاچه فقط چند درخت وجود دارد که آن هم برای بیتوته کردن چند مسافرانی بیش نیست، بنابراین بقیه مسافران با نشستن بر روی اندک فضای کنار دریاچه، چه در مقابل آفتاب سوزان و چه زیر باران رعدآسا به تماشای زیبایی حیرت انگیز دریاچه پرداخته و از آن لذت می برند.

به دلیل آب زلال و شیرین دریاچه و دارا بودن عمق بیش از 40 متر، و به علت تشابه نسبی اش با استخر بزرگ، موجب تحریک شناگران گشته و این تحریکات گاهی موجب وسوسه شنای غیر شناگران نیز می گردد.

در کیلومتر 25 جاده کرج-چالوس، شهر مرزن آباد واقع گردیده است. در بخشهای شرقی و غربی مرزن آباد، دو منطقه ییلاقی به نامهای کجور و کلاردشت واقع شده اند که دارای چشم اندازهای طبیعی و فرهنگی دیدنی و جذابی هستند. کلاردشت در بخش غربی و 12 کیلومتری مرزن آباد در یک خط مستقیم واقع شده است.

نام این منطقه در منابع تاریخی و جغرافیائی قدیم با نامهای کلار و کلارآباد آمده است. کلاردشت در دامنه های شمالی سلسله جبال البرز قرار دارد. در بخش جنوب غربی این منطقه کوه معروف و نسبتا مرتفع علم کوه واقع شده است. آب و هوای منطقه سرد کوهستانی می باشد.

رودخانه ها و چشمه های زیادی در آن جاری هستند که مهمترین آنها رودخانه سرد آبرود است. این رودخانه از کوههای غرب کلاردشت سرچشمه می گیرد و پس از سیراب کردن بخشی از اراضی کلاردشت در منطقه غرب چالوس به دریای خزر می ریزد. از جاذبه های کلاردشت، در یاچه های کوچک و بزرگ آن است که بر جاذبه های طبیعی آن می افزاید که دریاچه ولشت یکی از جاذبه های این منطقه زیبا می باشد.
پوشش گیاهی و جانوری
از نظر پوشش گیاهی تنها چند درخت در اطراف دریاچه دیده می شود و بیشتر گیاهان بوته ای کوچک و تعداد زیادی گیاه نی بن که ریشه هایشان تا عمق 6 متری زمین نفوذ کرده اند، به چشم می خورند. موقعیت خاص منطقه باعث شده است تا این محل مامن امنی برای پرندگان مهاجر و آبزیان باشد. ماهی سفید، اردک ماهی، مار آبی، قورباغه و شاه کولی از جمله آبزیان این دریاچه هستند.
دیدنی ها و تفریحات
دریاچه ی ولشت توسط کوه هایی محاصره شده و تصویری متفاوت را به نمایش گذاشته است که تماشای آن آرامش کم نظیری را به شما ارائه می دهد.

ثبت تصویر از این شاهکار طبیعی و ملی یکی از لذت های این سفر است. قدم زدن در کنار دریاچه و لذت بردن از فضای متفاوت آن را فراموش نکنید.
اگر به اصول ماهیگیری آشنایی دارید وسایل ماهیگیری خود را بردارید و به سوی ولشت بروید.

درختان کمی در کنار دریاچه وجود دارند و میزان سایه در فضای اطراف آن کم است اما می توانید در سایه ی همین درختان هم چند ساعتی را بگذرانید و لحظات خوشی را برای خود رقم بزنید.
برخی از دوچرخه سواران در قالب گروه های دوچرخه سواری راهی این دریاچه می شوند و سفری متفاوت را تجربه می کنند.

شنا در این دریاچه می تواند تجربه ای لذت بخش و در عین حال تلخ باشد. اگر شناگر حرفه ای نیستید و یا فردی حرفه ای در کنار شما نیست به هیچ وجه تن به آب دریاچه نزنید.
در این دریاچه امکانات قایق سواری نیز وجود دارد که می توانید به وسیله ی آنها به میان دریاچه بروید . برخی نیز با بردن قایق های بادی خود ، تفریحی متفاوت را در سفرشان رقم می زنند
راه دسترسی به دریاچه :
برای رسیدن به دریاچه ولشت ،در محور چالوس به تهران ، 23 کیلومتر بعد از پل کجور و 3 کیلومتر قبل از مرزن آباد یک راه آسفالته به سمت غرب وجود دارد که شما را از جاده اصلی جدا می کند. با ورود به جاده و پشت سرگذاشتن سر بالایی ها و پیچ ها و عبور از کنار جنگل های زیبای کاج به روستای کردی چال می رسید. از روستا یک راه خاکی وجود دارد که شما را به ولشت می رساند.
بهترین فصل سفر
بهترین زمان برای بازدید از دریاچه ولشت بهار و تابستان است اما طبیعت در همه ی فصول جاذبه های خاص خودش را دارد.
بهار و تابستان:به دلیل سرسبزی منطقه بسیاری در این فصول راهی دریاچه می شوند اما شرجی بودن هوا ممکن است کمی آزاردهنده باشد.
پاییز و زمستان:با سرد شدن هوا، دما تا منفی 30 درجه نیز کاهش پیدا می کند و حتی دریاچه یخ می زند.
مشکلات دریاچه ولشت
قطع نیزارهای اطراف دریاچه ولشت توسط روستاییان برای مصارف ساختمانی و آتش سوزی های گسترده در این مناطق طی سال های گذشته آسیب های جبران ناپذیری را به طبیعت دریاچه ولشت وارد کرده و تخریب این نیزارها که به عنوان یک پناهگاه طبیعی برای تخم ریزی و باروری آبزیان دریاچه محسوب می شوند زنجیره حیات این دریاچه را به مخاطره افکنده است.

دریاچه ولشت دارای اکسیژن و دمای متفاوتی با سایر نقاط کلاردشت است و ورود آلاینده های محیطی حیات انواع آبزیان چون ماهی سفید، اردک ماهی، شاه کولی و حتی جلبک ها و پلانگتون ها را در معرض تهدید قرار می دهد.
یه چند تا نکته برای کسایی که قصد سفر به ولشت رو دارند :
1- کسانی که احیانا بدون وسیله نقلیه قصد سفر رو دارند باید بدانندکه پیاده روی زیادی دارند و فقط اگر آمادگی همچین پیاده روی رو دارند قصد این سفر بدون وسیله نقلیه کنند.
2- دوستایی که با ماشین می خواهند بروند به گفته افراد محلی زمان بارندگی راه خاکی دریاچه گل و غیر قابل عبور میشود پس سعی کنید زمانی رو برای رفتن انتخاب کنید که هوا بارونی نباشد.
3- حتما وسایل مورد نیازتان رو با خودتان ببرید چون هزینه خریددر انجا دو تا سه برابراست.
4- اگه قصد سفر به انجا رو دارید سعی کنید حداقل یه شب انجا اقامت کنید. شب دریاچه واقعا زیبا و سحر انگیزاست.
5- هوای دریاچه مخصوصا شبا خیلی خنکه حتما لباس گرم همراه داشته باشید.
6- چون ولشت در منطقه کوهستانی واقع شده بهترین زمان سفر فصل تابستون. تو فصول سرد سال از رفتن به اونجا خودداری کنید.
7- حتما چادری که همراه خودتون می برید ضد آب باشه چون هر لحظه امکان بارندگی وجود داره. (فکر خوابیدن بیرون چادر رو از سرتون بیرون کنید)
8- دریاچه فاقد کپور(باعث تعجبه، کپور ماهی ای که تو هر آبی( جز آبای خروشان) میشه پیداش کرد) پس وسایلی که می برید باید مخصوص سفید ، کولی یا اردک باشه.
9- خواهشا مواظب محیط دریاچه باشید و از آلوده کردنش جدا خودداری کنید.

منبع:دریاچه ولشت

دریاچه ولشت

آبشار مجن کجاست؟

این آبشار زیبا و باصفا، یکی از جلوه های طبیعی شهر مجن است و در انتهای مجن دره ای زیبا با مناظری منحصربه فرد از کوه و دشت و رود، قرار دارد و از شهر تا ابتدای آبشار، جاده ای خاکی و البته ناهموار در میان این دره زیبا احداث شده است که در حدود 10 کیلومتر مسافت دارد.
گفتنی است ، در فصل بهار بوی عطر گل های وحشی و در فصل تابستان گل های زیبای آفتابگردان بر زیبایی آن می افزایند و این آبشار در زمستان نیز بسیار دیدنی است و دسته های پر تعداد کبک شما را تا دهانه آبشار همراهی می کنند.
در بالای آبشار اول چندین آبشار نیز در دل صخره های مرموز و بکر واقع گشته اند که دستیابی به آنها بسیار سخت است و مکانی مناسب جهت آرامش پرندگان به حساب می آید.
رود زیبای مجن، رودی فصلی به طول 25 کیلومتربوده که پس از مخلوط شدن با ریزابه های زیادی در مسیر شرقی حرکت کرده و به رودخانه تاش می پیوندد.
جریان آب که تامین‌کننده آب شهر مجن است به قدری سرد است که وقتی وارد دهانه کانال می‌شوید برودت بسیار آن قابل لمس بوده و حتی در فصل تابستان و در اوج گرما نیز نمی‌توان به چند متری آبشار نزدیک شد.
مجن در میان دره نسبتاً پهناوری میان دو رودخانه پی‌حصار و پیش‌ده بنا شده است و شغل اکثر اهالی آن، کشاورزی، باغداری و دامداری است.
محصولات کشاورزی آن، سیب زمینی و گندم و محصولات باغی شامل زردآلو، گیلاس و آلبالو است.
شهر مجن به دلیل قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، شهری بن بست است و تنها راه ارتباطی آن جاده ای آسفالت است که مجن را به شاهرود و بسطام ارتباط می دهد.
آب و هوای مجن، در پاییز و زمستان سرد و یخبندان همراه با بارش برف سنگین و در بهار و تابستان معتدل است و وجود آثار سفالی و قلعه هایی در اطراف شهر مجن و همچنین درختان کهنسال ارس که در منطقه به نام سور مشهور هستند، نشانگر قدمت تاریخی این منطقه است.
در مجموع طبیعت سرسبز و رودخانه های جاری، مجن را به باغی دلگشا در حاشیه کویر مبدل ساخته است.

منبع:آبشار مجن کجاست؟

آبشار مجن کجاست؟